Yakalayıp bir araya getirmekte zorlanıyorum hayatı.
Neresinden tutunmuştum hayata,
ve hayat neremden tutup kavramıştı beni kırarken gecelerimi?
uyandığımda tenimdeki nedenini bilmediğim morlukların sebebi buydu;
hayat bizi sıkı sıkı kavramaya devam ediyordu.
hayat hafife alınmaz derler, inanma.
bil, hayat kurduğumuz cümlelerden daha ağır değil aslında.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder