felfecir okuyan gözler tacizinde geçen günler, artniyetsizliğimi sınıyor. bu araLar umut taciri olduğuma dair söylentiLer var. doğruLuğu tartışılır. umutlarımın tacirinin sizler olduğunu sanırdım.
donarak yanıyor dünya. sağlamasını yapamadığım bir denklemin bilinmeyeni olmaya gayret eden hayatım, kifayetsiz.
sevmeyin diyorum beni, sevmeyin! sevmeyin çünkü; öldürüyor!
bir protesto hali. deliliğin yüzüme yakıştığı telafisiz anlar.
belki umut taciriyim, ama artniyetsizim, inanın. ne kadar veryansın etsemde, hepinizi nefret edicek kadar çok sevdim ben.
sana,bana,bize,hepimize;
renk katan anLamLı kıLan, bir orospunun kırmızı rujuydu, çorabındaki kaçıktı bazen. bildiğinden şaşmayarak hata yapıp, pişman olmamaktı. sevdiğin, özlediğin halde sevmiyorum diyip, evinin önünden zırt pırt geçip oturduğu kata doğru bakmaktı. sarhoş olup barın tam orta yerinde bok çuvalı gibi yere düşüp, utanıp, utanmadı numarası yaparak, yerden kalkmadan kendi haline gülmekti. güLebilmekti.
pişirdiğin yemeğin dibinin tutması, ev sahibinin kirayı geciktirdiğin için seni bir güzel azarlaması ve sevgilini bir başkasıyla görmek bile bazen.
bazen..
bazen de, bizim kanattığımız
ama;
kanattıklarımızla beraber, bizimde kanayan yaralarımızdı.
buydu,
tam oLarak bu kadardı..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder